SES

 Çok eskidendi belki el öpmeler, biriktirilen parlak kağıda sarılı şekerler ve avuca zor sığan kocaman 2,5 liralık bayram harçlıkları...Bayram için alınan yepyeni kıyafetler giyilmek için beklerken, sabahın iple çekildiği günler...Postacının getirdiği, uzaktaki dostların bayramı kutlayan bayram kartları...

Benim dönemim belki 2.5 lirayı biriktirmedi ama bizde ne kadar çok el öpersek o kadar zengin olmayı beklemezmiydik?.

Aniden yok oldular, yittiler eskilerde bir yerlerde.
Yıllarca sadece seyahate gidenler tesadüfen karşılaştılarsa kutladılar birbirlerinin bayramlarını. Artık bayramlar sadece birer "fırsat" oldu, yorgun bedenlerin dinlenmesi için...

 Ve bir gün sanal alemle tanıştık ve yeniden hatırladık bayramlaşmanın keyfini...

 Kenarı dantelli mendiller, parlak kağıda sarılı şekerler, madeni 2,5 liralık bayram harçlıkları yoktu belki ama bir küçük haber vardı dostlardan; uzun süredir karşılaşmadığın, hala aynı adreste olup olmadığını bilmediğin...

Sanal da olsa hatırlandığını, unutulmadığını öğrendiğin.....

 
Ve eski, tek yaprak bayram kartlarında yazıldığı gibi:



Oğuz